Soms vind je een boek en dan weet je van tevoren nog niet wat voor parel je in handen hebt. Dat was voor mij zo met Homegoing van Yaa Gyasi. Wat een verhaal, wat een vertelstijl en wat een opbouw voor een epische roman die Gyasi toch in maar 300 pagina’s heeft weten te schrijven. Als alle boeken uit Ghana zo goed zijn, dan ben ik voorlopig nog wel even zoet met de boeken uit dit west-Afrikaanse land.
de boekenmarkt in ghana
De Ghanese boekenmarkt heeft jarenlang stilgestaan, maar begint eindelijk in beweging te komen. De staatsuitgeverij publiceert voornamelijk schoolboeken, want dat is nog steeds een van de grootste uitdagingen: mensen überhaupt leren lezen. In grote steden zoals de hoofdstad Accra is er steeds meer vraag naar fictie voor en door Ghanese schrijvers, maar op het platteland zijn er nog veel mensen die niet kunnen lezen. Met hulp van de staatsuitgeverij krijgen steeds meer mensen toegang tot boeken en dat zal de vraag naar verhalen alleen maar vergroten.
mijn tbr voor ghana
Er is verrassend veel te lezen in Ghana. Veel schrijvers schrijven in het Engels en daarom zijn er een hoop boeken beschikbaar. Dit zijn de boeken die ik gevonden heb voor op mijn TBR voor Ghana.
homegoing van yaa gyasi
Ik ken weinig boeken die generationeel trauma zo krachtig neerzetten. Dit is een boek dat keihard binnenkomt en je niet meer loslaat. En terecht, want dit boek laat zien wat een ellende de kolonisators hebben veroorzaakt over de hele wereld. Maar ook hoeveel veerkracht mensen hebben, wat overlevingsdrang met een familie doet en hoe mensen hun hoofd hoog houden in de meest verschrikkelijke omstandigheden. Een boek waarin de mens op zijn slechts en meest volhardend wordt neergezet.
Dit boek is in het Nederlands vertaald naar Weg naar huis.
waar homegoing over gaat
Homegoing begint met twee halfzussen in Ghana. Ze weten niets van elkaars bestaan en groeien op bij verschillende families. De ene zus wordt uitgehuwelijkt aan een Britse officier. De andere zus wordt als slaaf verkocht en op de boot naar Amerika gezet. Vanaf daar volg je hun nakomelingen. De ene familielijn zet zich voort in Ghana. De andere in de Verenigde Staten. Het is een enorm familie-epos waar elke volgende generatie een hoofdstuk beslaat. Dit enorme verhaal strekt zich uit over twee continenten en speelt af tussen 1774 en 2000 en is toch maar 300 pagina’s lang.
de opzet van dit boek
Yaa Gyasi heeft ervoor gekozen om elk familielid een eigen hoofdstuk te geven. Door deze opzet heeft ze ervoor gezorgd dat er maar liefst acht generaties in dit boek passen. De personages krijgen geen introductie. Er wordt niet verteld in welke tijd je je bevindt en waar het verhaal zich afspeelt. Dat wordt allemaal duidelijk gedurende het lezen. Daar gaat het ook niet om. Waar het wel om draait is het generationeel trauma dat keer op keer wordt doorgegeven, vaak zonder dat de personages weten van wie het komt.
slavenhandelaren vs tot slaaf gemaakten
Voor dit boek heeft Yaa Gyasi onderzoek gedaan naar de geschiedenis rondom Cape Coast Castle in Ghana. Dat is een van de plekken waar tot slaaf gemaakten gevangen werden gehouden tot ze op de boot werden gezet. Deze plek wordt in al zijn gruwelijkheid beschreven. Wat Gyasi het meest fascineerde aan deze plek en tijd is dat de lokale vrouwen meer dan eens trouwden met Britse officieren. Ze vroeg zich af wat er gebeurde met deze vrouwen en hoeveel zij van de slavenhandel meekregen. Daar gaat een groot deel van dit boek over: de samenwerking tussen de lokale heersers en de Britten en de gruwelijke wurggreep waarin iedereen elkaar hield. De laatste helft gaat over alle gevolgen daarvan: het generationeel trauma.
homegoing is een mega dikke vette aanrader
Er is eigenlijk maar één ding mis met dit boek: het is veel te kort. Van mij had dit boek drie keer zo dik mogen zijn, de hoofdstukken langer en ik had meer van de verschillende familieleden en personages willen weten. Yaa Gyasi heeft nog een boek geschreven: Transcendent Kingdom (NL vertaling: Verheven koninkrijk). Dat is een heel ander boek, een andere stijl en een compleet ander verhaal. Maar ook dat is een boek dat je bij gaat blijven. Dus tot het moment dat Gyasi weer zo’n epos op papier zet, moeten we het doen met Transcendent Kingdom en dat is zeker geen straf.
