De overheid van Singapore probeert SingLit populair te maken. Zowel onder de Singaporezen zelf als internationaal. Een succes kan het nog niet genoemd worden, maar wat niet is kan nog komen. Ik vond in ieder geval genoeg interessante boeken om mijn TBR voor Singapore mee te vullen!
Een vrijhaven
Singapore heeft een strategische ligging aan zee. Daar wilden de Britten de baas over zijn en daarom koloniseerden zij deze groep eilanden. Ze sloten een verdrag met de lokale heersers om er een vrijhaven te vestigen. Hier was de handel belastingvrij en dat trok enorme stromen mensen aan: van Chinezen tot Indiërs en ook Maleisiërs en Europeanen. Dit heeft ervoor gezorgd dat Singapore nog altijd een mix van culturen en talen is en dat zie je terug in de boekenmarkt.
Vier officiële talen
In Singapore zijn er vier officiële talen: Engels, Mandarijn (Chinees), Maleis en Tamil. Engels is wel de meest gebruikte taal, ook in boeken. Hedendaagse schrijvers mixen het Engels graag met eigen lokale uitdrukkingen en woorden die zijn samengesteld uit de mengelmoes van taal en cultuur die naar het eiland gebracht zijn.
De campagne #BuySingLit
Om lokale auteurs een boost te geven, heeft de overheid samen met de uitgeversbranche de campagne #BuySingLit opgezet. Dit resulteerde in een jaarlijkse festival waarbij er onder andere ‘ticket-boeken’ worden uitgedeeld. Dit zijn miniboekjes met een ingebouwde ov-reiskaart. Love it! Doet me denken aan het boekenweekgeschenk in Nederland waarmee je op de laatste dag van de boekenweek gratis met de NS kunt rijzen.
Mijn TBR voor Singapore
Ik heb een hoop interessante boeken gevonden, dus er zullen nog meer reviews bij komen!
Ponti van Sharlene Teo
Veel mensen kennen Singapore als een van de schoonste landen ter wereld. Je mag er zelfs geen kauwgom kopen of verkopen. Dit boek laat het tegenovergestelde beeld zien. In Ponti speelt Singapore een belangrijke rol: het is er zweterig, plakkerig en het stinkt. Dat zorgt voor ongemak. Vooral sociaal ongemak. Net zoals de personages in dit verhaal.
Waar Ponti over gaat
Ponti vertelt het verhaal van drie verschillende vrouwen: Het verhaal begint bij Szu in 2003: een ongemakkelijke tiener die haar middelbare school probeert te overleven terwijl haar moeder op sterven ligt. Je volgt ook haar moeder in haar kindertijd in de jaren ‘70. Zij groeit op in een arm gezin en wordt gevraagd de hoofdrol te spelen in een horrorfilm: Ponti. Een film over de Pontianak, dat is een Maleis folklorefiguur. En als laatste volg je de beste vriendin van Szu: Circe. Haar volg je in 2020. Zij kijkt terug op haar vriendschap met Szu en hoe haar relatie met haar moeder was (en die was niet best).
Vrouwen en hun lichaam
Dit is een verhaal uit Singapore en het valt me bij wel meer Aziatische literatuur op dat veel vrouwen een ongezonde relatie met hun lichaam hebben. Ook in dit boek stuntelen alle vrouwen met hun gewicht en proberen ze te voldoen aan de onhaalbare schoonheidsidealen. Szu heeft de meest ongezonde relatie met haar uiterlijk, omdat haar moeder constant als een extreem mooie vrouw wordt omschreven. Dit hoort Szu al haar hele leven en omdat ze zelf niet voldoet aan die schoonheidseisen (volgens haar eigen woorden), worstelt ze met haar gezicht en gewicht. De meeste pubers doen dat, maar het helpt niet als je moeder een afstandelijke vrouw is, die altijd alle aandacht krijgt omdat mensen haar aanbidden om haar uiterlijk.
Verwacht geen plot
Met drie perspectieven in drie verschillende tijden, verwacht je misschien dat dit boek ook vanuit drie verschillende hoeken informatie geeft. Dat is niet het geval. In het begin van het boek leer je al dat Amisa de hoofdrol heeft gekregen in de cultfilm Ponti en dat ze ziek is en dus doodgaat. Het verhaal uit de jeugd van Amisa draagt daar niet veel aan bij omdat het personage nogal oppervlakkig is. Of dit een bewuste keuze van de schrijver is, is mij niet duidelijk. Ik vond het wel jammer, want daardoor bleef het verhaal ook wat oppervlakkig. Het hele boek door wissel je constant van personage en van tijd, maar je krijgt er geen nieuwe informatie door. De informatie die je al had (de film, de moeder en dochter en de beste vriendin) herkauwen die informatie vanuit verschillende hoeken. Daardoor is het boek stroperig en sloom en was ik eerlijk gezegd blij toen ik het uit had. Verwacht met dit boek dus geen plot en ik vertel je ook alvast dat er aan het einde geen conclusie komt die je aan het begin niet al gekregen hebt.
Meer interessante boeken uit Singapore
Het was interessant om een boek te lezen waarin de mythe over de Pontianak een grote rol speelt en Singapore zelf ook een personage lijkt, maar het bleef bij een wat oppervlakkig en voorspelbaar verhaal. Gelukkig is mijn TBR voor Singapore lang genoeg, dus er moeten betere verhalen dan deze te vinden zijn.
