Hygge is misschien wel het bekendste Deense woord. Het laat zich niet echt goed vertalen, maar ‘gezellig’ komt erbij in de buurt. Toch zijn de Deense boeken vaak alles behalve gezellig. Sterker nog, Deense thrillers zijn wereldwijd mega populair. Ook worden er veel dystopische en sci-fi verhalen geschreven en dat zit wat meer in mijn straatje. Voor Denemarken heb ik Het personeel van Olga Ravn gelezen, al staan de boeken van Solvej Balle ook hoog op mijn TBR.
Hans Christian Andersen
Of je nu wil of niet, je bent hoe dan ook groot geworden met op z’n minst een van de sprookjes van de meest bekende schrijver van Denemarken: Hans Christian Andersen. Al is de kans groot dat de versies die je van zijn verhalen kent, niet de versies zijn zoals hij ze geschreven heeft. Het oorspronkelijke verhaal van De Kleine Zeemeermin is bijvoorbeeld een stuk minder vrolijk dan Disney het verteld heeft. De sprookjes die hij schreef waren dan ook niet per se voor kinderen bedoeld en dat is misschien ook wel de reden dat ze vandaag de dag nog steeds gelezen worden.
Mijn TBR voor Denemarken
Dit zijn de boeken die ik voor Denemarken op mijn TBR heb gezet.
Het personeel van Olga Ravn
Dit boek zag ik al meerdere keren voorbij komen op Instagram en de premise intrigeerde me: het personeel van een ruimteschip moet getuigenverklaringen afleggen, omdat de voorwerpen die ze gevonden hebben een bijzondere werking op hen hebben. Ik had hier zoveel vragen bij, dat ik het boek maar gelezen heb.
Waar Het personeel over gaat
In dit boek worden mensen en mensachtigen (humanoids) gehoord door een commissie. Die commissie komt zelf niet aan het woord. Je leest alleen de verklaringen van het personeel zelf. Die vertellen over de objecten die ze op een nieuwe planeet gevonden hebben en welke bijzondere uitwerking deze objecten hebben op hun psyche en gevoel. Het is een verhaal over verlangen en waarden. Een verhaal (zoals wel vaker bij sci-fi) over wat ons menselijk maakt.
Meer een puzzel dan een roman
Deze roman is opgebouwd uit getuigenverklaringen. Er is geen verteller die de verklaringen aan elkaar praat. Dat zul je zelf moeten doen en dat is ook meteen de uitdaging van dit boek: de structuur. Want die ontbreekt. Daardoor voelt dit boek soms een beetje als een puzzel, maar dat is precies wat mij nieuwsgierig maakte: hoe zit het in elkaar? Wie zijn die mensen? Wie zijn de humanoids (mensachtigen)? En de walgelijke vraag: hoeveel is de mens waard voor een bedrijf of is het economischer om mensen te vervangen door humanoids?
De personages
Dit boek heeft geen hoofdstukken. In plaats daarvan worden de getuigenverklaringen genummerd. Niet op chronologische volgorde natuurlijk, dat zou veel te voor de hand liggend zijn. Door deze opbouw, krijg je niet echt een band met de personages, omdat het niet duidelijk is wie er aan het woord is. Je weet soms niet eens of het een mens of een mensachtige is dat de verklaring aflegt. Dus van karakterontwikkeling kun je in dit boek niet echt spreken. Ik voelde me ook niet verbonden met de personages. Desondanks bleef ik de bladzijden omslaan, dus blijkbaar heb je geen binding met de personages nodig om een boek interessant te vinden.
Een dun boekje voor gevorderden
Het is een dun boekje, maar door de opbouw is het niet een makkelijk boek om te lezen. Terwijl het taalgebruik weer wel heel toegankelijk is. Dit boekje is daarom een verhaal voor gevorderden. Niet een boek om open te slaan als je uit een reading slump probeert te komen. Wel een boek voor mensen die van sci-fi houden en eens iets anders willen lezen.
