Je hebt ongetwijfeld een keer een boek van een Finse auteur in je handen gehad, misschien zelfs zonder dat je het doorhad. Finse schrijvers zijn populair in Nederland en er wordt ook veel vertaald. Vooral Finse crime boeken, die doen het goed in thriller liefhebbend Nederland. De Finnen lezen zelf ook graag en dat maakt dat de boekenmarkt enorm is en de keuze reuze! Voor Finland heb ik Levende Wezens van Iida Turpeinen gelezen en het is echt geweldig!
nordic noir
Scandinavië staat bekend om de crime boeken die ook wel Nordic Noir worden genoemd. Ook uit Finland komen een hoop schrijvers die het graag spannend maken. De Zweedse thrillers zijn het meest bekend en die hebben de basis gelegd voor sociaal realisme. De finnen voegen daar graag een extra laag van melancholie, droge humor en wat mystieke natuurbeleving aan toe. De bekendste Finse crime schrijvers zijn Satu Rämö en Max Seeck. Al spelen de verhalen van Satu Rämö zich vaak af in IJsland.
fantasy en folklore
Er is natuurlijk veel meer te vinden in Finland en zelf houd ik wel van een goed fantasy verhaal met wortels in de lokale folklore. Daar is Finland de perfecte plek voor, want het land heeft veel eeuwenoude verhalen en mythes die moderne schrijvers graag in hun boeken verwerken. Het genre heeft zelfs een eigen naam gekregen: Finnish Weird. Finse fantasy is dan ook net wat anders dan de commerciële fantasy die je misschien kent vanuit de Verenigde Staten. Het is iets duisterder en heeft een veel sterkere binding met de noordelijke magie. Als je benieuwd bent, zoek dan eens naar de boeken van Tove Jansson en Johanna Sinisalo.
mijn tbr voor finland
Ik heb het boek Levende Wezens van Iida Turpeinen gelezen, al staan de boeken van Emmi Itäranta ook hoog op mijn tbr en wil ik Trol: a love story ook heel graag lezen.
levende wezens van iida turpeinen
Er zijn weinig boeken zo relevant als dit boek. Het is een historische roman die bijna alleen gebaseerd is op feiten en het is ook vrij feitelijk opgeschreven. De opbouw en de structuur van het boek zijn anders dan in de meeste boeken en toch leest dit boek echt als een spoortrein. Een verhaal dat knap in elkaar zit, je zowel verdrietig of zelfs misschien een beetje boos maakt, maar op een rare manier toch ook weer hoop biedt. Hoop, omdat het boek ook laat zien dat we het wel in ons hebben om tot inzicht te komen dat de mens zelf een grote hand heeft in het beschermen van de natuur.
waar levende wezens over gaat
Levende wezens gaat over de ontdekking en het uitsterven van de Stellerzeekoe. Het verhaal begint bij de natuurwetenschapper Steller zelf, die mee mag met een ontdekkingsreis van Europa naar de Amerika’s. Het is geschreven als een verslag dat Steller zelf had kunnen schrijven. Hij beschrijft wat er op de reis gebeurt en wat hij allemaal ziet en meemaakt. Zoals het stranden van het schip ergens bij de kust van Alaska waar de gigantische zeekoe leeft.
In een volgend hoofdstuk volg je jaren later de vrouw van de gouveneur van Alaska. Zij beschrijft (in haar woorden) haar harde en koude bestaan daar en hoe zij tegen de inheemse bevolking aankijkt. Met dit verhaal laat Iida Turpeinen pijnlijk goed zien hoe machtsbelust de Europeanen waren en hoe ze bijna verdronken in hun superioriteitsgevoel.
Na deze twee verhalen maak je nog een paar tijdsprongen waarin je ziet wat er na de ontdekking van de Stellerzeekoe gebeurde met het skelet en hoe de wetenschap en de mensen tegen de ontdekking aankijken en hoe ze zich realiseren dat de mens zelf weleens de hand kon hebben in het uitsterven van diersoorten.
een boek dat we moeten lezen
Dit is een boek dat we moeten lezen. We moeten het lezen omdat het zo goed laat zien hoe nieuwsgierig de mens is, maar ook hoe onze hebzucht de natuur verwoest. Het is zo knap geschreven (en vertaald door Annemarie Raas), zeker wanneer je weet dat bijna alles ook echt is gebeurd. Het is wel een roman, dus hier en daar heeft Turpeinen wat dichterlijke vrijheid genomen om er een verhaal van te maken. Maar alle gebeurtenissen, de mensen en de wetenschap hebben daadwerkelijk plaatsgevonden. De waarheid is weer eens stranger than fiction, want 30 jaar nadat Steller de meer dan 7 meter lange zeekoe had ontdekt, was het dier al uitgestorven. Waarschijnlijk kapot gejaagd en opgegeten, want het vlees van dit dier schijnt onweerstaanbaar te zijn geweest. Al lijkt me dat alles onweerstaanbaar lekker is, wanneer je uitgehongerd bent gestrand op de kusten van Alaska.
een dikke vette aanrader
Dit is een belangrijk verhaal. Het is een geschiedenis die verteld moet worden, want dieren sterven nu nog sneller uit dat we kunnen bijhouden. Het boek is niet dik, leest makkelijk en zelfs met alle feiten op een rijtje, leest het als een spannende avonturenroman. Dus wat voor boeken je normaal ook leest: ga dit boek lezen!
