Jumpnauts

Mijn gedachten bij dit boek

Dit boek wilde een beetje teveel zijn en was daardoor te weinig. De vragen die dit boek stelt zijn wel leuk: zouden aliens verantwoordelijk zijn voor de grote uitvindingen die door de mens in de geschiedenis zijn gedaan? En zouden er nu weer aliens onderweg zijn naar de aarde om voor de volgende technologische doorbraak te zorgen? En een belangrijke vraag voor de personages in dit boek: wie mag die doorbraak claimen?

Het verhaal begint met een archeoloog die vermoedt dat aliens verantwoordelijk zijn voor de grote uitvindingen die in de geschiedenis zijn gedaan. Ook haar vader en opa claimden dit al. Ze ontmoet een blockchain-expert en het hoofd van een wereldwijde veiligheidsorganisatie (want oh ja, er is ook nog een wereldoorlog gaande). Met z’n drieën en een piloot gaan ze op zoek naar de aliens wanneer ze geheimzinnige radiogolven opvangen.

Dit klinkt allemaal nog wel interessant, maar het verhaal begon vanuit het perspectief van een soort playboy, die later een block-chainexpert blijkt te zijn uit een extreem rijke familie. Die familie had toevallig ook nog wel een ruimteschip beschikbaar. En zo waren er wel meerdere zaken die wel erg toevallig goed uitkwamen voor het verhaal. Het voelde net iets te vaak, net iets te makkelijk. Echt grote uitdagingen kenden deze personages niet en de uitdagingen die er waren, werden ook een beetje vlak opgeschreven.

Daarbij waren de personages zeer slecht uitgewerkt en raakte de twee mannen in een toxische verpiswedstrijd verwikkeld waar de archeoloog het middelpunt van werd (terwijl ze meerdere malen aangegeven heeft geen interesse te hebben in de mannen). 

Wat dit boek wel interessant maakte waren de vele verwijzingen naar Chinese filosofie en geschiedenis. Het jammere was dat dit vooral information dumps waren die verder niet bijdroegen aan het verhaal. Dit boek voelde een beetje als een concept van ruim 400 pagina’s dat nog uitgewerkt moet worden tot een verhaal. Het heeft veel potentie en de kapstok die er staat is prima. Het moet alleen nog ingekleurd worden.

Dit was niet het boek voor mij, maar dat was Project Hail Mary ook niet en daar deed dit verhaal me wel aan denken. Dus ik denk dat als je Project Hail Mary van Andy Weir leuk vond, je dit verhaal ook wel leuk zal vinden.

Deze schrijver schijnt fan te zijn van The Three-Body Problem van Liu Cixin en ik heb Jumpnauts uiteindelijk uitgelezen (al heb ik wel vaak getwijfeld om het te DNF’en) als een inimini intro in Chinese filosofie en een heel klein beetje Chinese geschiedenis, zodat The Three-Body Problem mogelijk wat makkelijker leest. Want die wil ik nu wél heel graag lezen.