het boek
titel: Never let me go
schrijver: Kazuo Ishiguro
genre: Sci-fi
aantal pagina’s: 282
publicatiejaar: 2005
uitgelezen op: 12 mei 2026
waar gaat het over?
Je leest dit verhaal vanuit een bijzonder soort verzorger, genaamd Kathy. Zij kijkt terug op haar leven op een speciaal soort kostschool in een alternatief jaren ‘90. Het is eigenlijk een high school memoir, maar dan vreemd, duister en zo opgeschreven dat je de hele tijd net niet snapt wat er nu echt aan de hand is. Net zoals de personages in dit boek.
mijn gedachten bij dit boek
Dit boek werpt veel interessante vragen op. Vragen als ‘wat maakt ons mens?’ en ‘mag je een mens ter wereld brengen puur om als orgaandonor te dienen?’ Maar met die vragen wordt vrij weinig gedaan. Daardoor vind ik dit verhaal qua concept heel sterk, maar de uitwerking veel te sober. Dat komt o.a. doordat je het verhaal alleen leest vanuit het perspectief van Kathy, een van de leerlingen op de bijzondere kostschool (meer kan ik niet over die school zeggen, want spoilers). Dat terwijl het perspectief van Miss Lucy of Miss Emily (docenten op die school) een heel ander licht op het verhaal had kunnen werpen. Dat had het boek wat meer body gegeven.
Daarbij was ik ook meer geïnteresseerd in de gevolgen van het systeem waarin deze kinderen opgroeien, dan het kleine puberale leven dat beschreven wordt in dit boek. Da’s een kwestie van smaak denk ik, want er zijn veel liefhebbers van dit boek en deze schrijver.
Al met al vond ik het concept ijzersterk, maar het verhaal zelf veel te mager.